AYŞE KARABULUT

Sabahın erken saatlerinde pencerenin kenarında otururken, çay fincanının hafif buharı ve sessizliğin içinde kendine has bir dinginlik var. Günün farklı anlarında, yemeğin etrafındaki sohbetler ve paylaşılan küçük anlar, her biri kendi ritmiyle bir araya geliyor. Hayatın içinde bu anları fark etmek, onların kendine özgü değerini anlamak için bir davet gibi; her öğün, sadece bedenin değil, ruhun da beslenmesine açılan bir pencere. Böyle bakınca, zamanın akışı içinde durup soluklanmak, basit bir yemeği bile özel kılabiliyor.