Azra dinçer

Yemek kararı verirken sadece kalori veya besin değerlerine bakmak, aslında yemeğin bize hissettirdiklerini, anılarımızı ve paylaştığımız anları gözden kaçırmak demek. Ne yediğimiz kadar, nasıl yediğimiz ve yemekle kurduğumuz ilişki de önemli; çünkü yemeğin içinde sadece maddesel değil, duygusal ve sosyal bir boyut da var. Kendimizi dinlemek, bedenimizin ve ruhumuzun ihtiyaçlarını fark etmek, sayılarla ifade edilemeyen bir dengeyi yakalamak mümkün kılıyor. Böylece, yemek sadece bir yükümlülük değil, kendimize gösterdiğimiz bir özen ve yaşamın küçük ama değerli bir parçası haline geliyor.