Emir SEYHAN

Vücudun ihtiyaçlarını dinlemeyi öğrenmek, zamanla gelişen bir alışkanlık gibi; açlık ve tokluk hissini ayırt etmek, içsel sinyalleri fark etmekle başlar. Bu, kendimize karşı daha nazik ve anlayışlı olmamızı sağlar, çünkü bedenin ne zaman gerçekten beslenmeye ihtiyacı olduğunu anlamak, sadece fiziksel değil, aynı zamanda duygusal bir farkındalık gerektirir. Kendi ritmimizi keşfetmek, dışarıdan gelen kalıplardan veya aceleci alışkanlıklardan uzaklaşıp, yemeğe dair deneyimimizi yavaşlatmak ve dikkatle dinlemekle mümkün olur. Böylece, bedenin sesine kulak vermek bir beceriye dönüşür; bu beceri, yaşamın diğer alanlarında da kendimize daha derin bir şefkatle yaklaşmamıza olanak tanır.