Nursena Altın

Sağlığımı neden bir proje olarak görmüyorum? Belki de çünkü hayatın içinde, fark etmeden var olan bir tempo gibi. Günlük koşuşturmanın içinde, dikkatlice dinlemeyi gerektiren, ama kendini zorla hissettirmeyen bir melodi gibi. Bu melodiye kulak vermek, onu anlamaya çalışmak, bazen sessizlikte kaybolmaktan daha değerli olabilir. İhtiyacım olan şeyleri keşfetmek için, başkalarının deneyimlerine açık olmak, kendi hikayemi dikkatle dinlemekle başlıyor. Her gün, yeni bir notayla tamamlanan bir şarkı gibi; bazen yumuşak, bazen hareketli, ama her daim yaşamın içinde.