Onur Öztaban

Güne başlamak bazen sessiz ve sakin bir anı çağrıştırır; akşam ise yorgunluğun ve günün renklerinin bir araya geldiği karmaşık bir ritüel gibi. Öğle arası ise, bu iki uç arasında bir mola, hem durup düşünmek hem de yeniden toparlanmak için bir fırsat. Her anın kendine özgü bir tadı ve ritmi var; bunları fark etmek bazen günün tüm telaşını biraz yumuşatabilir, bazen ise daha yoğun hissettirir.