Tuğçe Altıngür

İyi hissetmek, özel bir hedef ya da uzaktan ulaşılması gereken bir nokta olmaktan çok, her günün içinde var olan, farkında olmadan eşlik eden bir ahenk gibi düşünülmeli; bedenin ve ruhun ihtiyaçlarını dinlemek, onları zaman zaman hatırlamak ve yaşamın küçük anlarına yerleştirmek, büyük değişiklikler yapmaktan çok, kendine nazikçe yaklaşmanın bir yolu olarak değerlendirilmeli.