feyza Zümra Gözübüyük

Bir günün başında içimizde kıpır kıpır bir canlılık olur; umutla, tazelikle dolu. Akşam yaklaşırken aynı günün içinde o enerji yerini sessiz bir yorgunluğa bırakır; beden ve zihin ağırlaşır. Bu iki hal, birbirini tamamlayan ve ayrılmaz olan yanlar gibi; birini anlamadan ötekini kavramak zor. Her sabahın neşesi, akşamın sessizliğine kapı aralar; her yorgunluk da yeniden doğacak bir sabahın habercisidir.